กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 319
ผู้อาวุโสใหญ่อยู่ไกลออกไป ทั้งยังมีอำพันขวางกั้น จึงไม่อาจสัมผัสรับรู้ได้อย่างชัดเจน ทว่าตามสัญชาตญาณเขากลับรู้สึกว่า สิ่งที่เด็กหนุ่มกำลังทำอยู่ในเวลานี้
ช่างดูคุ้นตายิ่งนัก
มิใช่เพียงแค่ผู้อาวุโสใหญ่ที่รู้สึกคุ้นตา แม้แต่รุ่นเซิงก็ขมวดคิ้วแน่น เขาจำมันได้แล้ว
ถันเหวินปินขยี้ดวงตาที่มีเลือดไหลซึมออกมาอย่างแรง ราวกับคิดว่าตนเองมองผิดไป ทว่าเมื่อยืนยันอีกครา เขาก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความตกใจทันที:
“เสี่ยวหย่วนเกอ นายกำลังจะ—”
มีเพียงอาโหย่วคนเดียว ที่ไม่รู้ว่านี่หมายความว่าอย่างไร เพราะตอนที่พิธีกรรมจัดขึ้นในอดีตนั้น เขาไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์
สองฝ่ามือของหลี่จุยหย่วนค่อยๆ ยกหงายขึ้น บรรยากาศอันเคร่งขรึมศักดิ์สิทธิ์นั้นยิ่งมายิ่งเข้มข้น