เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 301
หนานทงเข้าสู่ช่วงฤดูร้อนอันอบอ้าว แม้จะอยู่ในชนบท นั่งอยู่ใต้ร่มไม้หรือริมแม่น้ำที่มีร่มเงาก็ยังพอไหว แต่หากเดินออกไปกลางแดด
ก็เหมือนกำลังถูกแผดเผา
จ้าวอี้ปลดกระดุมคอเสื้อของตนเองออก ขณะเดินผ่านร้านขายของชำของป้าจาง เขาจึงซื้อน้ำอัดลมมาหนึ่งขวด
เพียงแต่น้ำอัดลมขวดนี้วางตากแดดอยู่บนชั้นวางมานานเกินไป พอยกขึ้นดื่มหนึ่งอึก ก็รู้สึกร้อนอุ่นๆ ในปาก
ป้าจาง: "พ่อหนุ่ม เอาน้ำแข็งไสไอติมสักแท่งไหมล่ะ?"
ป้าจางชี้ไปที่ตู้แช่ของตนเอง เป็นตู้สี่เหลี่ยมสีขาวอ้วนป้อม ด้านบนคลุมผ้าห่มหนาเตอะไว้ชั้นหนึ่ง
จ้าวอี้: "เอาแท่งหนึ่งครับ"
ป้าจาง: "มา เลือกเองเลย"
เมื่อคำนึงถึงระดับการใช้จ่ายในหมู่บ้าน ชนิดของไอศกรีมจึงไม่ได้มีมากนัก จ้าวอี้เลือกซองที่มีรูปหัวหมีแพนด้าพิมพ์อยู่ ไอศกรีมรุ่นนี้นับเป็นสินค้าระดับพรีเมียมขายดีในยุคนี้