เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 297
คำว่า 'ท่านอาจารย์' คำนี้ ร้องเรียกออกมาอย่างไร้ความจริงใจและไร้ความลึกซึ้ง
เพราะว่า การแลกเปลี่ยนย่อมต้องมีความเท่าเทียมกัน
มีการแลกเปลี่ยนที่มองเห็นได้ และมีการแลกเปลี่ยนที่มองไม่เห็น อย่างแรกติดป้ายบอกราคาชัดเจน อย่างหลังอาศัยความสัมพันธ์น้ำใจ
ท่าทีดั้งเดิมของหลี่จุยหย่วนคือ ไม่ว่าจะเป็นวิธีการแลกเปลี่ยนแบบใด เขาก็ยอมรับได้ทั้งสิ้น
ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้ยามนี้เขายังอ่อนแอสัมพัทธ์ พื้นที่ว่างที่จะให้ขยับขยายดิ้นรนในซอกหลืบเดิมทีก็มีไม่มากอยู่แล้ว
ต่อให้สุดท้ายจะแลกมาได้เพียงแค่ 'น้ำใจไมตรี' ระหว่างตนกับมหาจักรพรรดิ หลี่จุยหย่วนก็ไม่คิดว่าตนเองขาดทุน อย่างน้อยก็ได้รับพื้นที่แห่งการจินตนาการ ตราบใดที่ยังไม่นำไปขึ้นเงินเป็นมูลค่าจริง การประเมินมูลค่านั้นก็ยังคงอยู่
ผู้ที่ทำลายข้อตกลงอันรู้กันเงียบๆ นี้ก่อน แท้จริงแล้วคือมหาจักรพรรดิ
เมื่อวานที่หน้าประตูห้องพักในเรือนรับรอง หลี่จุยหย่วนได้ยินบทสนทนาของทั้งสองท่านที่อยู่ด้านใน ประโยคสุดท้ายของมหาจักรพรรดิ ยอมรับว่าหลี่จุยหย่วนคือ... ศิษย์เอกสายตรงของพระองค์
ทั่วยุทธภพ คงแทบไม่มีใครทนรับการยอมรับเช่นนี้ไหว ภายในใจย่อมต้องบังเกิดความซาบซึ้งและภาคภูมิใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเป็นแน่