เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 281
สิ้นสุดคำสาบาน หลี่จุยหย่วนก้มหน้าลง ทำงานในมือของตนต่อไป
จ้าวอี้ได้แต่มองเด็กหนุ่มตรงหน้าอยู่อย่างนั้น ในหัวยังคงก้องไปด้วยคำว่า 'ตระกูลที่ตกต่ำ'
อันที่จริง คำพรรณนานี้ ไม่ผิดเลยจริงๆ ทว่ามันกลับพิลึกพิลั่นอย่างถึงที่สุด
จ้าวอี้สูดหายใจเข้าลึกๆ ขยับตัวเข้าไปใกล้เด็กหนุ่มอีกหน่อย
กระบี่เหรียญทองแดงพังไปแล้ว เขารู้ดีว่าไม่มีทางเบี้ยวหนี้ได้ การแสดงท่าทางก่อนหน้านี้ นอกเหนือจากความปวดใจแล้ว ความจริงยังมีความคิดที่อยากจะตักตวงผลประโยชน์เพิ่มเพื่อชดเชยความสูญเสียแฝงอยู่ด้วย
ใครจะไปรู้ว่าคนแซ่หลี่จะแข็งขืนไม่ยอมลงให้ ราวกับว่าหากตนกล้าได้คืบจะเอาศอก เขาก็พร้อมจะสาบานอีกรอบ แล้วตั้งตัวเป็นศัตรูกับตระกูลจ้าวแห่งจิ่วเจียงโดยตรงทันที
"พี่เสี่ยวหย่วน นายถือว่าสงสารฉันเถอะ ฉันกำพร้าพ่อแม่ไม่รักตั้งแต่เด็ก อาศัยบ่าวเฒ่าเลี้ยงดูให้นมประทังชีวิต ต้องทนรับความเย็นชาของน้ำใจคนมาสารพัด..."
"นายไม่ยอมรับงั้นเหรอ"
"ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น..."