เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 275
บทที่ 275
ตอนที่จ้าวอี้สร้างที่นี่ขึ้นมาในตอนแรก ไม่เพียงคำนึงถึงเรื่องการรับสมัครลูกน้องในอนาคต แต่ยังใส่ใจดูแลไปถึงปัญหาการผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนของลูกน้องอีกด้วย เพื่อหลีกเลี่ยงความกระอักกระอ่วนใจที่จะเกิดจากการที่คนรุ่นหลังต้องย้ายเข้าไปอยู่ในห้องของผู้ล่วงลับ ที่นี่จึงวางผังสร้างลานบ้านหลังเล็กๆ ไว้มากมาย แถมยังทำระบบเก็บเสียงไว้อย่างดีเยี่ยม
ดังนั้น จนกระทั่งหลังจากซุนเยี่ยนตายไปแล้ว บรรดาสัตว์ในห้องของเธอเกิดคลุ้มคลั่ง พังประตูทะลวงหน้าต่างวิ่งเตลิดไปทั่ว สวีหมิงกับเฉินจิ้งถึงได้ตระหนักว่าเกิดเรื่องขึ้นกับฝั่งของซุนเยี่ยนแล้ว
ทั้งสองเข้าไปในห้องของซุนเยี่ยนก่อน จากนั้นจึงมาที่ลานหลังบ้าน แลเห็นซากศพของงูหลามสีรุ้งและซุนเยี่ยนที่หน้าผากยันติดพื้นนิ่งสนิทไม่ไหวติง
“พี่เยี่ยน!”
เฉินจิ้งร้องตะโกนขึ้นมาคำหนึ่ง หมายจะก้าวเข้าไปดูสถานการณ์ ทว่าถูกสวีหมิงคว้าตัวกอดรัดไว้แน่น
“อย่าไป!”
“แต่ว่าพี่เยี่ยนเธอ——”
“เธอตายแล้ว!”