เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 254
ไอ้คนแซ่หลี่มาเร็วกว่าที่คาดไว้ ทำให้จ้าวอี้รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง เขาอุตส่าห์กั๊กเรื่องของไอ้คนแซ่หลี่ไว้ท้ายสุด กะว่าจะแต่งเติมเสริมแต่งให้เต็มคราบ ตอนนี้ไม่มีโอกาสเสียแล้ว
เขาลุกขึ้นยืน กวาดสายตามองแวบหนึ่ง ไม่เห็นสวีหมิงกับซุนเยี่ยน
แววตาของจ้าวอี้หรี่ลงเล็กน้อย ความคิดแรกคือพวกเขาสองคนคงไม่ได้ถูกไอ้คนแซ่หลี่เล่นงานจนตายไปแล้วหรอกนะ?
ก่อนหน้านี้เขาเคยสั่งการไว้ในทีมแล้วว่า ตอนที่เขาไม่อยู่ ทุกคนต้องปฏิบัติตามคำสั่งของไอ้คนแซ่หลี่ ต่อให้ตอนที่เขาอยู่ ตราบใดที่เขาไม่ได้เอ่ยปากคัดค้าน ทุกคนก็ยังคงต้องปฏิบัติตามคำสั่งของไอ้คนแซ่หลี่ไปโดยปริยาย
ตามหลักเหตุผลแล้ว ไอ้คนแซ่หลี่ไม่น่าจะไร้คุณธรรมถึงเพียงนี้
พอเบนสายตาไปทางสองพี่น้องตระกูลเหลียง เห็นพวกเธอมีสีหน้าปกติ ในใจของจ้าวอี้ก็ลอบถอนหายใจโล่งอก คงไม่มีเรื่องใหญ่อะไรเกิดขึ้น
หลี่จุยหย่วนเอ่ยปากขึ้นก่อน "สวีหมิงบาดเจ็บ รักษาให้หายได้"
จ้าวอี้โบกมือ "เกรงใจไปแล้ว นายเห็นว่าใช้การได้ดีก็พอ พวกเราสองคนสนิทกันขนาดไหน ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเรื่องนี้ให้ดูห่างเหินกันหรอก"
หลี่จุยหย่วน "ซุนเยี่ยนถูกฉันสั่งให้อยู่ข้างบน ควบคุมสัตว์คอยวางโครงข่ายจับตาดูพื้นที่แถบนี้ เพื่อคอยสนับสนุนรับมือ"