เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 252
บทที่ 252
"แฮ่ก— แฮ่ก— แฮ่ก—"
เจินเย่ว์นอนอยู่ในคูน้ำสายหนึ่ง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง
คนตระกูลเจินเชี่ยวชาญการค้นคว้าเทคนิคด้านค่ายกล แต่โดยเนื้อแท้แล้วก็ยังคงเป็นปรมาจารย์ค่ายกล ความด้อยกว่าเชิงเปรียบเทียบในด้านสมรรถภาพทางกายจึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
เจ้าอ้วนนั่นกระทั่งหนังมนุษย์ก็ไม่มีแล้ว แต่กลับยังวิ่งรวดเดียวไปได้ไกลขนาดนั้น ส่วนเจินเย่ว์วิ่งมาถึงตรงนี้ ก็หมดเรี่ยวแรงแล้ว
ยังดีที่ นักพรตผู้น่าสะพรึงกลัวคนนั้นไม่ได้ไล่ตามมาอีก
หลังจากหอบหายใจอยู่พักหนึ่ง เจินเย่ว์ก็กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พยุงกายลุกขึ้น คุกเข่ากราบลงไปยังทิศทางที่ตนวิ่งหนีมา
สองมือถือธูปยกขึ้นเสมอหัว คำนับสามครั้ง สุดท้ายขณะที่หน้าผากจรดพื้น ก็ปักธูปลงในรอยแยกข้างๆ
"ขอบพระคุณญาติผู้ใหญ่ที่ยื่นมือเข้าช่วยชีวิต!"