เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 245
การนั่งรถทางไกลในครั้งนี้ไม่ได้รู้สึกลำบากยากเย็นอันใด อย่างไรเสียก็เป็นรถกระบะคันเล็กของบ้านตัวเอง ทุกคนสามารถผลัดเปลี่ยนกันไปนอนเหยียดยาวหลับอยู่ท้ายกระบะรถได้ ล้วนเป็นคนที่เคยผ่านคลื่นลมมรสุมใหญ่โตกันมาแล้วทั้งนั้น แรงกระแทกสั่นสะเทือนเพียงแค่นี้ของตัวรถไม่มีทางส่งผลกระทบต่อคุณภาพการนอนหลับของพวกเขาได้เลย
ยิ่งไปกว่านั้นยังมีถันเหวินปินอยู่บนรถด้วย ความร้อนระอุในตอนกลางวันและฝุ่นละอองบนถนนสายรอง ต่างถูกไอเย็นยะเยือกบนตัวเขาปกคลุมไว้จนหมด อีกทั้งรถยังแล่นอยู่ตลอดเวลา ไม่เกิดการสะสมตัวของไอหยินเป็นเวลานานเหมือนอย่างในห้องปิดทึบ จึงทำให้ "อุณหภูมิแอร์" ถูกปรับไว้ได้อย่างกำลังพอเหมาะพอดี
ระหว่างทางมีอยู่ช่วงหนึ่ง ที่ต้องขับอ้อมทางไปเล็กน้อย หลักๆ คือไม่อยากเข้าใกล้เฟิงตูมากเกินไป จงใจรักษาระยะห่างที่ปลอดภัยกับมหาจักรพรรดิแห่งเฟิงตูเอาไว้
หลี่จุยหย่วนเคยรับปากกับมหาจักรพรรดิไว้ว่าจะรีบ "กลับคืนสู่สำนักเพื่อกราบคารวะเป็นศิษย์" ให้เร็วที่สุด
ทว่าการออกมาในครั้งนี้ค่อนข้างรีบร้อน ไม่ได้เตรียมของขวัญกราบอาจารย์ไว้ให้พร้อม การจะบุกไปถึงหน้าประตูบ้านด้วยมือเปล่าเช่นนี้ย่อมไม่ถูกต้องตามธรรมเนียม และยิ่งเป็นการไม่ให้ความเคารพต่อมหาจักรพรรดิอีกด้วย
ดังนั้น จึงทำได้เพียงรอคอยในครั้งถัดไป
หลังจากมาถึงเฉิงตู ยังไม่ทันได้สัมผัสรสชาติบรรยากาศของคำว่า "ยังหนุ่มแน่นอย่าย่างกรายเข้าสู่เสฉวน" ในพื้นที่ ก็เหยียบคันเร่งเพิ่มอีกหนึ่งที มุ่งหน้าตรงมายังตูเจียงเยี่ยนทันที