เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235
บทที่ 235
บนร่างของหลินซูโหย่ว่วแต่เดิมยังคงมีลวดลายคล้ายการวาดหน้าหลงเหลืออยู่ นั่นคือพลังจากรูปปั้นเทพที่ดูดซับมาบนเกาะก่อนหน้านี้แต่ยังไม่อาจย่อยสลายได้หมดจด
ในยามนี้ ลวดลายเหล่านั้นเริ่มเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
พลังที่หลินซูโหย่ว่วไม่อาจย่อยสลายได้ชั่วคราวนั้น สำหรับกุมารกระเรียนขาวแล้ว ไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่น้อย
ในตอนนั้นหลี่จุยหย่วนกดดันกุมารกระเรียนขาวอย่างเด็ดขาด อนุญาตให้ดูดซับได้เพียงครึ่งเดียว ส่วนอีกครึ่งหนึ่งแม้จะรู้ว่าประสิทธิภาพการเปลี่ยนสภาพต่ำจนสูญเปล่า ก็ต้องเหลือไว้ให้หลินซูโหย่ว่ว
บัดนี้ ทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่ง มีเจ้าในตัวข้ามีข้าในตัวเจ้า คนในครอบครัวเดียวกันก็ไม่ต้องพูดจาแบ่งแยกกันอีกต่อไป
หลังจากลวดลายเดิมเลือนหายไป ลวดลายใหม่ก็ผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ยังคงเป็นรูปแบบการวาดหน้าแบบเดิมของกุมารกระเรียนขาว แต่คราวนี้มิได้ใช้สีวาดขึ้น หากแต่เป็นการซึมซับจากภายในสู่ภายนอก
ลวดลายแต่ละเส้นผสานเข้ากับผิวพรรณของร่างกายได้อย่างสมบูรณ์แบบ สีสันคมชัด ดั่งเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายโดยธรรมชาติ