เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229
กุมารกระเรียนขาวไม่ได้เลือกที่จะยืนตั้งรับอยู่ใต้แท่นบูชาอย่างเฉื่อยชา หากแต่ชูตรีศูลขึ้นด้วยสองมือ พุ่งแทงสวนขึ้นไปโดยตรง
เจินจวินผู้พิทักษ์ประตูเอียงกายเล็กน้อย ปีกซ้ายขวางไว้เบื้องหน้า ตั้งใจจะป้องกันไปพร้อมกับพุ่งผ่านสวนทางไป ตอนนี้เขาไม่มีกะจิตกะใจจะพัวพันมากความ ในสายตามีเพียงอาวุธเวทของตนที่ถูกสะกดผนึกไว้เท่านั้น
เพราะเขาตระหนักได้แล้ว แม้ตนเองจะยังคงกุมความได้เปรียบอย่างเด็ดขาด แต่กลับไม่อาจทำลายสถานการณ์ได้เสียที หากปล่อยให้สถานการณ์นี้ยืดเยื้อต่อไป จะเริ่มมีความรู้สึกไม่สู้ดีรางๆ ขึ้นมา
"แครก!"
ตรีศูลที่มือซ้ายของกุมารกระเรียนขาวกุมไว้หักสะบั้นลง
หนึ่งคือความแข็งแกร่งในการป้องกันของปีกสูงเกินไป สองคือพลังของกุมารและหลินซูโหย่ว่วได้รับการยกระดับขึ้นในช่วงนี้ ทั้งสองสาเหตุร่วมกันส่งผลให้อาวุธที่อาจื่อพกติดตัวมาตั้งแต่ตอนไปเรียนมหาวิทยาลัยที่จินหลิง ถึงกาลอวสานหมดอายุขัย
ทว่า ร่างของเจินจวินผู้พิทักษ์ประตูที่กำลังจะพุ่งสวนผ่านไปกลับชะงักงันลงในจังหวะนี้
เขาก้มหน้าลง เลื่อนปีกที่บดบังอยู่เบื้องหน้าออก
ตรงหน้าอก มีตรีศูลเล่มหนึ่งปักคาอยู่