เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 199
จ้าวอี้มองหนังสือในมือของหลี่จุยหย่วน เลียริมฝีปากที่แห้งผากของตนเอง ความตื่นเต้นดีใจจากการที่ ‘สองพี่น้อง’ วางเดิมพันตรงกันก่อนหน้านี้พลันหดหายไปไม่น้อยในพริบตา
เขายอมรับได้หาก ‘สองพี่น้อง’ จะเลือกผิดด้วยกันแล้วตายไปด้วยกัน แต่ยากที่จะยอมรับว่าหลังจากเลือกถูกเหมือนกันแล้ว เด็กหนุ่มกลับได้สมบัติติดไม้ติดมือมามากกว่าตนเองหนึ่งชิ้น
"โธ่เอ๊ย ขาดทุนย่อยยับ!"
หลี่จุยหย่วนเดินลงบันไดต่อไป
ตอนนี้ ยิ่งชั้นสูงขึ้นไปเท่าใด หอคอยสูงก็ยิ่งมอบแรงกดดันมหาศาลมากขึ้นเท่านั้น รีบเดินลงไปข้างล่าง ย่อมช่วยให้ร่างกายผ่อนคลายลงได้เร็วกว่า
จ้าวอี้เดินลงบันไดไปพลางยังคงพูดจาไม่หยุดหย่อน:
"ทำไมนายไม่เตือนฉันสักคำล่ะ แบบนั้นฉันจะได้งัดสมบัติมาได้สักชิ้นเหมือนกัน"
ชั้นที่สิบเอ็ดมีคนแค่สามคน แรงสะกดข่มของหอคอยสูงแข็งแกร่งที่สุด คิดจะเอาของในมือพวกเขาจัดว่ายากยิ่ง ทว่าแรงสะกดข่มของชั้นที่สิบนั้นเบาบางกว่ามาก
ตัวจ้าวอี้เองก็เชี่ยวชาญด้านค่ายกล อาศัยการอนุมานของรอยแยกประตูเป็นตาย ก็สามารถลองเจาะรูหนูเล็กๆ ภายในหอคอยสูงดูได้