เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 186
หลี่จุยหย่วนหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋า ฉีกออกเป็นสองส่วน นำครึ่งหนึ่งมาม้วน แล้วอุดเลือดกำเดาเอาไว้
การใช้พลังงานจริงของเขาในคืนนี้ ไม่ได้มากเลย หรืออาจกล่าวได้ว่าต่ำมากด้วยซ้ำ
การควบคุมตุ๊กตากระเบื้องเคลือบใต้ดินเหล่านั้น ไม่ใช่เรื่องยาก เพราะสวีอี้จิ่นไม่ได้ควบคุมพวกมันอย่างลึกซึ้ง และตุ๊กตากระเบื้องเคลือบก็แค่มีจำนวนมากหน่อย แต่เมื่อเทียบกับแม่ทัพหรือกู่ทารกที่ตนเคยควบคุมมาก่อนหน้านี้แล้ว ย่อมไม่ใช่ตัวตนในระดับเดียวกันเลย
ส่วนการควบคุมค่ายกลนี้ ในสายตาคนนอกอาจจะเรียกได้ว่าเหลือเชื่อ แต่สำหรับหลี่จุยหย่วนแล้ว เรียกได้แค่การกระทำตามปกติ
หลังจากเปิดศึก สมาธิทั้งหมดของสวีอี้จิ่นล้วนพุ่งไปที่สถานการณ์การรบ ไม่ได้สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงที่กำลังเกิดขึ้นใต้ดินเลย หรือพูดอีกอย่างก็คือ เธอไม่คิดเลยว่าค่ายกลที่จัดวางเสร็จแล้วจะเกิดความเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้น
สิ่งที่หลี่จุยหย่วนทำตลอดทั้งกระบวนการ มีเพียงสองเรื่องนี้เท่านั้น
หากจะเค้นหาเพิ่มอีกสักนิด ก็มีเพียงการแบ่งสมาธิส่วนหนึ่งไปใช้ในการสังเกตและควบคุมสถานการณ์การรบ แต่สิ่งเหล่านี้ก็ไม่นับเป็นอะไรเลย
การสิ้นเปลืองจริงไม่สูง แต่การสิ้นเปลืองโดยรวมกลับมหาศาลมาก เพราะการสิ้นเปลืองส่วนใหญ่ สูญเปล่าไปกับการเตรียมพร้อมล่วงหน้า
เหมือนกับรถแทรกเตอร์คันหนึ่ง สตาร์ตเครื่องแล้ว แต่กลับจอดส่งเสียงคำรามอยู่ตรงนั้นตลอดเวลา ความจริงไม่ได้วิ่งไปได้ไกลเท่าไรเลย