เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 185
แตกต่างจากเมื่อเช้าที่ทักทายอรุณสวัสดิ์แล้วจบลงเพียงเท่านั้น คราวนี้หลังจากกล่าวราตรีสวัสดิ์ หญิงสาวก็ผายมือ ชี้ไปยังกาน้ำชาตรงหน้า
เธออยากชวนเขาดื่มชา
เพราะการกระทำนี้ของเธอ ถันเหวินปินที่กำลังคุยกับพี่พ่างจินอยู่ จึงหันตัวกลับมาทางทิศที่หญิงสาวอยู่
รุ่นเซิงและหลินซูโหย่ว่วที่ควรจะเดินเข้าห้องไปแล้ว ต่างหยุดฝีเท้าลงพร้อมกัน
อินเหมิงหยุดชมไม้กระถางตรงมุมกำแพง เอี้ยวตัวหันกลับมา
หญิงสาวไม่ใส่ใจ หลังจากเอ่ยคำเชิญ เธอก็ดึงมือกลับ เปลี่ยนท่านั่งเป็นไขว่ห้าง แววตาแฝงความขบขัน จับจ้องมองเด็กหนุ่ม
หลี่จุยหย่วนกล้าที่จะเดินไปนั่งดื่มชากับเธอ
เพราะเธอไม่รู้ว่า ในมือของตนเองก็มีเศษหยกอยู่ชิ้นหนึ่งเช่นกัน ตามหลักการแล้ว เธอไม่มีเหตุผลอันชอบธรรมที่จะชิงลงมือกับตนเองก่อน
หากเป็นเวลาปกติ ยอมจ่ายราคาเป็นผลสะท้อนกลับของกรรม ฝืนฆ่าไปก็คือฆ่าไป สมควรถูกหักแต้มบุญเท่าไรก็หักไป สมควรต้องรับเคราะห์อะไรก็ยอมรับ แต่ตอนนี้กำลังอยู่ท่ามกลางเกลียวคลื่นแม่น้ำ ทุกคนย่อมต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ