เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 180
มือซ้ายของหลินซูโหย่ว่วถือแผนที่ มือขวาประคองเข็มทิศ เดินวนไปเวียนมา ในที่สุดก็หาจุดหมายปลายทางพบ
พวกเขาทุกคนต่างมีเข็มทิศเป็นอุปกรณ์มาตรฐานประจำตัว ทว่านอกจากถันเหวินปินที่พอจะอาศัยเข็มทิศดูฮวงจุ้ยแบบพอเป็นกระสายได้บ้างแล้ว เข็มทิศในมือของคนอย่างอาโหย่ว เหมิงเหมิง และรุ่นเซิง ก็ทำหน้าที่ได้แค่วงเวียนชี้ทิศขนาดใหญ่เท่านั้น
พิกัดตำแหน่งอยู่ในหมู่บ้านแถบชนบทใต้ตำบลแห่งหนึ่ง หลินซูโหย่ว่วปลดเป้สะพายหลังลงมากอดไว้แนบอก แล้วนั่งลงริมถนน
ด้านข้างเป็นบ้านชาวบ้าน ข้างเรือนหลักมีเพิงอิฐหลังเล็กแยกออกมาหลังหนึ่ง นั่นคือห้องส้วม
หลินซูโหย่ว่วเพิ่งนั่งลงได้ไม่นาน ก็มีคุณป้าคนหนึ่งเดินออกมาจากบ้านเพื่อจะนั่งส้วม
ไม่มีม่านบัง ร่างนั้นหมุนตัว หันหน้าออกข้างนอก โก่งก้น ย่อตัว ดึงกางเกงบุฝ้ายลง แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ที่มีที่วางแขนสองข้างตัวนั้นทันที
หลินซูโหย่ว่วรู้สึกเพียงมีแสงขาวสว่างวาบผ่านหน้า จากนั้นก็รีบหันหน้าหนี หน้าแดงก่ำ
"พ่อหนุ่มเป็นลูกเต้าเหล่าใครกันล่ะเนี่ย"
คุณป้าที่กำลังทำธุระส่วนตัวอยู่ว่างๆ ก็ว่าง จึงเอ่ยปากถามหลินซูโหย่ว่ว