กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 166
บทที่ 166
โดยรอบ กลีบดอกท้อที่เดิมร่วงหล่นพลันหยุดนิ่ง
ร่างของมันค่อมลงตามไปด้วย
คำขอโทษโดยเนื้อแท้แล้วไม่มีความหมายในทางปฏิบัติ
หน้าที่เดียวที่มันทำได้ คือการขีดเครื่องหมายวรรคตอนจบประโยค ในยามที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเหนื่อยล้า หมดแรง และเบื่อหน่ายแล้วเท่านั้น
เว่ยเจิ้งเต้าไม่ได้ทำผิดในเรื่องการถ่ายทอดตำราปกดำ
ในเมื่อมันต้องการเรียน เขาก็สอนให้
แต่นั่นเป็นเพียงคำพูดสวยหรูบนหน้าฉาก
หากมองผ่านมุมของเว่ยเจิ้งเต้าโดยให้หลี่จุยหย่วนสวมบทบาทแทน เขาก็พอจะคาดเดาได้ว่า เว่ยเจิ้งเต้าในตอนนั้น ไม่ได้ใส่ใจเพื่อนร่วมทางรอบกายอย่างแท้จริง