เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162
หลี่จุยหย่วนไม่รู้เรื่องจริงๆ
แม้ว่าเขาจะมีจุดเริ่มต้นให้เล่าได้ ทว่าจุดเริ่มต้นนี้ก็ไปพัวพันกับการชิงไหวชิงพริบระหว่างเขากับสายน้ำ นี่เป็นหัวข้อต้องห้าม
อีกทั้งเมื่อระดับการชิงไหวชิงพริบระหว่างเขากับสายน้ำถลำลึกยิ่งขึ้น ระดับความเป็นหัวข้อต้องห้ามนี้ก็จะยิ่งทวีความรุนแรงตามไปด้วย
แม้กระทั่งยามที่ถันเหวินปินเล่าประสบการณ์ในแต่ละระลอกคลื่นให้คุณย่าหลิวฟัง เขาก็จะจงใจละเว้นช่วงนี้ไปเช่นกัน แล้วเรียบเรียงเล่าเรื่องราวใหม่ตามขั้นตอนการเปิดเส้นทางแม่น้ำตามปกติเท่านั้น
และหากตัดช่วงนี้ออกไปแล้ว หลี่จุยหย่วนก็ไม่มีอะไรจะเล่าได้จริงๆ
หากจะฝืนเล่า ก็ต้องแต่งเรื่องว่าตนเองถูกเบาะแสของสายน้ำดึงดูดใจ โดยเริ่มจากการเชิดสิงโตนั้น แล้วไปสัมผัสโดนรูปกายและวิญญาณของป๋อฉี (ผีฝัน) จากนั้นจึงสาวไปถึงการมีอยู่ของมือเบื้องหลังข้างนั้น สุดท้ายก็นำพาทั้งทีมมุ่งหน้าไปยังสวนสนุก
จากนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างก็หยุดชะงักลงกะทันหัน
ตนเองฝันไปตื่นหนึ่ง งีบหลับไปวูบหนึ่ง พอลืมตาตื่นขึ้นมา สิ่งชั่วร้ายและมือเบื้องหลัง ก็พากันเข้าแถวเรียงคิวมาฆ่าตัวตายต่อหน้าตนเองเสียแล้ว
หากมองจากมุมมองของเด็กหนุ่ม เขาสามารถเล่าเรื่องราวได้เพียงเรื่องราวที่กระท่อนกระแท่นและพิลึกพิลั่นไร้เหตุผลเช่นนี้เท่านั้น