เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152
ฟ้าเพิ่งจะสางรำไร ถันเหวินปินก็ตื่นขึ้นมา ตั้งใจจะไปเข้าห้องน้ำทำธุระเบา แล้วค่อยกลับมางีบต่ออีกสักตื่น
ทันทีที่ลืมตา ก็มองเห็นพี่เสี่ยวหย่วนนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ บนผนังมีภาพวาดที่เพิ่งวาดเสร็จแขวนอยู่แผ่นหนึ่ง คนในภาพถือเทียนเล่มหนึ่ง ดูลี้ลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ถันเหวินปินรีบลุกขึ้นนั่ง เดินไปยืนด้านหลังพี่เสี่ยวหย่วนอย่างเงียบเชียบ
เขาประหลาดใจเป็นอันมาก นี่สายน้ำในแม่น้ำมาเยือนอีกแล้วหรือ?
หลี่จุยหย่วนเอ่ยปากขึ้น: “แจ้งคนอื่นๆ ให้เข้าสู่ภาวะเตรียมพร้อมระวังภัย”
“ได้ครับ”
ถันเหวินปินหยิบเสื้อมาสวม เดินออกจากห้องพักของตนมายังหน้าห้องพักของอาโหย่ว
เวลานี้ คนอื่นๆ ในห้องพักยังคงหลับสนิท การเคาะประตูโดยตรงจะไปรบกวนการพักผ่อนของผู้อื่น
ถันเหวินปินยื่นมือไปตบบนไหล่ซ้ายของตนเบาๆ