กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 110
บทที่ 110
"อ้อ ครับ งั้นกินสักหน่อยก็ได้ครับ เดี๋ยวผมปลุกพี่หูขึ้นมาก่อน"
"ไม่ต้องปลุกเขาหรอก ให้เขานอนต่อไปเถอะ"
"แบบนั้นได้ยังไงกันครับ" ถันเหวินปินไม่ฟังผู้หญิงคนนั้น ยังคงเดินไปข้างเตียงแล้วเขย่าตัวหูอีเหว่ย "พี่หู พี่หู ตื่นได้แล้วครับ กินข้าวกัน"
หูอีเหว่ยยกมือปัดไปมาอย่างไร้สติ ปากพึมพำแล้วกอดแขนตัวเองนอนต่อ
"ขืนไม่มาเดี๋ยวจะเย็นชืดหมดนะ" เจิงอินอินพูดจบ ก็หันหลังเดินจากไป
ถันเหวินปินยื่นมือขวาออกมากำหลวมๆ เลียนแบบวิธีของพี่หย่วน ใช้ข้อนิ้วนางเคาะลงบนหน้าผากของหูอีเหว่ยสามครั้งติดๆ กัน
แน่นอนว่า...ไม่ได้ผล
หูอีเหว่ยยังคงหลับสนิทต่อไป