เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88
“แค่กๆ …”
หลินซูโหย่ว่วน่าจะอยากจะหัวเราะเยาะออกมา เขารู้สึกว่าเด็กหนุ่มตรงหน้ากำลังล้อเลียนตน ทว่าด้วยแรงสะเทือนจากบาดแผล เสียงหัวเราะของเขาจึงกลายเป็นการไอ กระอักเลือดออกมาอีกสองคำ
รุ่นเซิงเก็บพลั่วแม่น้ำฮวงโหแล้วเดินเข้ามา หัวพลั่วกวัดแกว่งไปมาตรงท้ายทอยของหลินซูโหย่ว่ว เลียนแบบท่าตีกอล์ฟในละครโทรทัศน์ฮ่องกง
ขอเพียงเสี่ยวหย่วนออกคำสั่งคำเดียว เขาก็จะเอาพลั่วฟาดหัวของอีกฝ่ายให้เละ แล้วค่อยหาหลุมฝังให้เสร็จสรรพ
หลี่จุยหย่วนละสายตาออกไป มองไปยังถันเหวินปิน: “พี่ปินปิน พี่แบกเขาไปที่ห้องใต้ดินของร้านก่อน”
“ได้เลย!”
ถันเหวินปินวิ่งเหยาะๆ เข้ามา โน้มตัวลง แบกหลินซูโหย่ว่วขึ้นหลังอย่างระมัดระวัง
รุ่นเซิง: “เสี่ยวหย่วน พวกเราไปจัดการศพที่ห้องใต้ดินกัน”
หลี่จุยหย่วนส่ายหน้า: “คุยกันก่อน”