เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74
หลี่หลานหวังว่าจะสามารถสร้างจุดยึดเหนี่ยวทางอารมณ์ของตนเองขึ้นมาได้ผ่านการมีลูกชายที่ปกติธรรมดาสักคนหนึ่ง ทว่าน่าเสียดาย ลูกชายที่เธอให้กำเนิดออกมากลับมีอาการป่วยแบบเดียวกันกับเธอ
เธอสิ้นหวังแล้ว
ทว่าหลี่จุยหย่วนกลับไม่รู้สึกว่าตนเองทำอะไรผิดไปเลย
ต่อให้เป็นศาสนจักรที่เก่งกาจสามารถเพียงใด ก็ไม่สามารถขายใบไถ่บาปให้แก่คนที่ยังไม่ได้คลอดออกมาลืมตาดูโลกได้หรอก
เมื่อเด็กชายเปลี่ยนคำเรียกขานในก้นบึ้งหัวใจจาก “แม่” มาเป็น “หลี่หลาน” นั่นก็หมายความว่าเขาได้ตัดขาดความสัมพันธ์นี้ทิ้งไปแล้ว
เธออยากจะทนทุกข์ทรมานดิ้นรนต่อไปก็เชิญเถอะ ฉันขี้เกียจจะมองดูแล้ว
แทนที่จะมาเผาผลาญกัดกินพลังงานตัวเอง สู้เอาไปเผาผลาญคนอื่นยังจะดีเสียกว่า
หลี่จุยหย่วนวางแก้วน้ำลง เขาตั้งใจจะเดินจากไปแล้ว
“เปรี้ยง!”