เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 61
“คนทั้งหมู่บ้าน เป็นโจรดักปล้นรถและอันธพาลครองถนนกันหมดเลยเนี่ยนะ”
ถันเหวินปินแทบไม่อยากจะเชื่อเรื่องนี้ แม้บ้านของเขาจะเป็นตำรวจมาหลายชั่วอายุคน แต่ถันหยุนหลงแทบไม่เคยคุยเรื่องงานที่บ้าน และคดีความที่ตำรวจในแต่ละพื้นที่ต้องเผชิญก็ไม่เหมือนกัน
เซวียเลี่ยงเลี่ยงอธิบาย “การก่ออาชญากรรมร่วมกันโดยใช้หมู่บ้านเป็นหน่วย มันอาจจะไม่ค่อยได้เห็นบ่อย แต่ก็ไม่ได้แปลกประหลาดอะไรหรอก
อย่างเช่นหมู่บ้านกลางหุบเขาตรงหน้านี้ เดิมทีก็ติดต่อกับภายนอกน้อย ขอบเขตการทำมาหากินของชาวบ้านก็แคบ แถมยังมีสายสัมพันธ์ทางเครือญาติเป็นตัวเชื่อมโยง การจะพัฒนาจนกลายเป็นองค์กรอาชญากรรมขนาดเล็ก ก็เข้าใจได้ไม่ยากเลย”
“แต่ว่า ไม่มีใครแจ้งเบาะแสเลยเหรอครับ”
เซวียเลี่ยงเลี่ยงมองถันเหวินปินแล้วถามกลับ “นายจะไปแจ้งครูไหมว่าเพื่อนร่วมโต๊ะนายลอกข้อสอบ”
“มันไม่เหมือนกัน ลอกข้อสอบกับการทำผิดกฎหมายฆ่าคนตาย มันไม่เหมือนกันสักหน่อย”
“นั่นเป็นเพราะนายตระหนักถึงเรื่องนี้ได้
แต่ทั้งที่รู้ว่าการสูบบุหรี่มีโทษ ทำไมนายถึงยังอยากจะลองสูบล่ะ