กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38
“เก็บศพจมน้ำ? เอ่อ... มันเป็นของกินเล่นชนิดหนึ่งเหรอครับ?”
“ไม่ใช่ครับ”
“แล้วมันคืออะไรเหรอครับ?”
“ก็ตรงตามตัวอักษรนั่นแหละครับ”
“ตรงตามตัวอักษร?”
“คนตายแล้ว คว่ำหน้าลอยอยู่ในน้ำ จากนั้น ก็ไปเก็บกู้เขาขึ้นมาครับ”
ถันเหวินปิน: “...”
หากเป็นเมื่อก่อน ถันเหวินปินย่อมคิดว่านี่คือคำพูดเพ้อเจ้อเหลวไหลของเด็กชายเป็นแน่ ทว่าในตอนนี้ เขารู้สึกว่านี่น่าจะเป็นเรื่องจริง
“พี่เสี่ยวหย่วน เก็บศพจมน้ำนี่ มันสนุกไหมครับ?”