เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37
หลายวันมานี้ สิ่งที่หลี่จุยหย่วนทำเป็นหลัก ก็คือการอ่านหนังสือ
เขาทำเป็นมองไม่เห็นคำบอกใบ้ทั้งทางตรงและทางอ้อมครั้งแล้วครั้งเล่าของย่าหลิว เขาไม่ได้ไปรบกวนอาหลี ไม่ได้คิดจะเข้าไปใกล้เพื่อขอสัมผัสหรืออธิบายแก้ต่างใดๆ
เพราะเขารู้ดีว่า การดันทุรังตื๊อไม่เลิกรา มันเป็นเพียงแค่การสร้างภาพซาบซึ้งใจให้ตัวเองอย่างไร้ความหมายเท่านั้น
อาหลีกลับเข้าห้องไปแล้ว เธอขังตัวเองเอาไว้อีกครั้ง
ทว่าหลี่จุยหย่วนรู้ดี ว่าควรจะเรียกเธอกลับออกมาใหม่อย่างไร
คราวก่อนที่เด็กหญิงยอมก้าวออกมา ก็เป็นเพราะยายแก่หน้าแมวบุกเข้ามาในบ้าน ดังนั้น สิ่งที่ตนต้องทำ ก็เพียงแค่จำลองสถานการณ์เดิมขึ้นมาใหม่อีกครั้งเท่านั้น
หลี่จุยหย่วนไม่รู้ว่ายายแก่หน้าแมวสลายร่างไปหรือยัง ทว่าต่อให้คนบ้านตระกูลหนิวทั้งสามคนยังไม่ตาย ป่านนี้ก็คงโดนลูกหลานกตัญญูกตเวทีกดดันจนร่อแร่ใกล้ตายเต็มที
ไออัปมงคลบนตัวแมวดำ น่าจะสลายตัวไปเจ็ดแปดส่วนแล้ว ฤทธิ์ยาคงไม่แรงพอ
อีกอย่าง ต่อให้ไปตามหามัน มันก็คงไม่กล้ามาหรอก คงกลัวว่าเข้าบ้านมาแล้วจะต้องมาเจอผีดิบอีกรอบ