เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28
งานมงคล คู่บ่าวสาวเหน็ดเหนื่อย หลังจากดูแลต้อนรับญาติสนิทมิตรสหายเสร็จ หิวโซจนไส้กิ่ว แล้วมานั่งกินข้าวรอบเก็บตกที่โต๊ะท้ายๆ เรื่องแบบนี้พบเห็นได้ทั่วไป
แต่ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่า เจ้าภาพตัวจริงของงานอวมงคลที่บ้านไหน จะสามารถลุกขึ้นมานั่งล้อมวงกินโต๊ะจีนด้วยตัวเองได้แบบนี้
หลี่จุยหย่วนในเวลานี้ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ก่อนหน้านี้ตอนที่ตนเองกับรุ่นเซิงเดินมาทางนี้ รุ่นเซิงตะโกนมาแต่ไกลว่า "ผู้เฒ่า เขาเก็บโต๊ะกันหมดแล้ว พวกเรากลับบ้านกันเถอะ!"
ตอนนั้นเขารู้สึกเพียงว่ามีตรงไหนที่ไม่สอดคล้องกัน แต่ไม่ได้คิดลึกซึ้ง มาตอนนี้ถึงเพิ่งเข้าใจ
ในสถานการณ์ปกติ เมื่อเห็นผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านกำลังนั่งดื่มเหล้ากับคนอื่นอยู่บนโต๊ะ อย่างน้อยก็ต้องเดินเข้าไปใกล้ๆ ทักทายคนอื่นๆ บนโต๊ะก่อนแล้วค่อยพาผู้ใหญ่กลับบ้าน การตะโกนเอะอะมาแต่ไกลแบบนั้น ออกจะดูเหมือนไม่เห็นคนร่วมโต๊ะอยู่ในสายตาไปสักหน่อย
พี่รุ่นเซิงแม้จะมีนิสัยซื่อตรงไปบ้าง แต่ก็เป็นคนรู้ธรรมเนียมมารยาท เหตุผลที่เขาทำเช่นนั้น ก็เพราะในสายตาของเขา บนโต๊ะนั้นมีหลี่ซานเจียงนั่งดื่มเหล้าอยู่คนเดียวอย่างนั้นหรือ?
หลี่จุยหย่วนหันไปมองรุ่นเซิงที่อยู่ข้างๆ เห็นรุ่นเซิงหันหลังให้หลี่ซานเจียง ย่อตัวลง เตรียมพร้อมที่จะแบกหลี่ซานเจียงกลับบ้านเรียบร้อยแล้ว
ใช่แล้ว ยืนยันได้แล้ว รุ่นเซิงมองไม่เห็นคนทั้งสองคนนั้น
ตามความเคยชินเดิม หลี่จุยหย่วนก็คิดจะแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นโดยสัญชาตญาณ แต่ความเคยชินนี้ก็ถูกตนเองปฏิเสธไปอย่างรวดเร็ว