เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1
“ไอ้พวกเด็กผี มากินข้าวได้แล้ว อู๋เล่ออู๋เล่ออู๋เล่อ~”
ชุยคุ้ยอิงที่สวมผ้ากันเปื้อนใช้มือซ้ายถือชาม มือขวาถือทัพพี พลางร้องเรียกพลางเคาะขอบโอ่งใส่ข้าวต้มไปด้วย
หลี่เหวยฮั่นที่นั่งอยู่ข้างๆ กำลังยัดยาเส้นใส่กล้องยาสูบน้ำ เตะก้นภรรยาตัวเองไปทีหนึ่งแล้วด่าอย่างหัวเสียว่า
“สมองกลับหรือไง ถึงได้เรียกอย่างกับเรียกหมูเรียกหมา?”
ชุยคุ้ยอิงถลึงตาใส่สามี วางชามซ้อนกันดังปังลงตรงหน้าเขา แล้วด่ากลับไปว่า
“ถุย หมูมันยังไม่วุ่นวายและกินล้างกินผลาญเท่าพวกนี้เลย!”
สิ้นเสียงเรียก เด็กกลุ่มหนึ่งก็วิ่งกรูกันเข้ามาจากนอกประตู ในจำนวนนี้มีเด็กผู้ชายเจ็ดคน เด็กผู้หญิงสี่คน คนโตกสุดอายุสิบหก คนเล็กสุดเพิ่งจะสามขวบ
สองสามีภรรยาตระกูลหลี่มีลูกชายสี่คนลูกสาวหนึ่งคน พอพวกลูกๆ โตขึ้นก็แยกย้ายกันไปสร้างครอบครัว ปกติแล้วก็จะมีแค่ครอบครัวลูกชายคนโตที่อยู่ใกล้ๆ เอาฝาแฝดวัยสามขวบมาฝากเลี้ยงไว้ที่นี่
แต่พอถึงช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะรักความสบายหรือรู้สึกว่าถ้าไม่ได้เอาเปรียบพ่อแม่ตัวเองแล้วจะขาดทุน สรุปคือ ทุกครอบครัวต่างก็ส่งลูกตัวเองมาไว้ที่นี่กันหมด