กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 509 แสงสุดท้ายดับสนิท
บนไม้เคาะมนต์มีพระชราองค์หนึ่งนั่งอยู่สงบ ทรงจีวรเรียบง่าย
ใบหน้าซูบผอม คิ้วและหนวดเคราราวสำลีขาว แววตาเปี่ยมเมตตา
“อมิตาภพุทธะ”
พุทธมนต์อันสงบและไกลแผ่วมาจากที่ห่างไกล เสียงไม่ดัง
แต่กลับดังก้องชัดเจนข้างหูทุกคน พร้อมพลังประหลาดที่ปลอบประโลมจิตใจ
ฉู่เจียวรู้สึกทั้งกายและใจได้รับการชำระให้บริสุทธิ์
คนอื่น ๆ ก็เผยสีหน้าสงบร่มเย็นเช่นกัน
มีเพียงเหลี่ยวจี้ แต่เดิมกำลังคาบปลาแห้งตัวเล็ก ท่าทางหยิ่งผยองราวกับไม่มีใครในสายตา
พอเห็นอาจารย์ของตนก็อดไม่ไหว สำลักเข้าทันที