กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 437 ลองสัมผัสชีวิตฮองไทเฮาสักครา
ขณะที่ฉู่เจียวกำลังบ่นพึมพำอยู่ในใจ พลันรู้สึกถึงแรงไร้น้ำหนักถาโถมเข้ามา พอได้สติอีกครั้ง นางก็กลับมานอนอยู่บนเตียงแล้ว
ฉู่เจียวกะพริบตา มองชายที่อยู่เหนือศีรษะ
“เอาละ อย่าได้ใช้ความคิดให้เหนื่อยอีก พักผ่อนให้ดี” เย่เหิงช่วยจัดผ้าห่มให้นางอย่างประณีตเอาใจใส่ ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาคิดอย่างไรกับนาง
อย่างน้อยก็ดูอ่อนโยนอยู่ไม่น้อย
ฉู่เจียวไม่ได้ขัดขืน แทบอยากให้ทุกคนออกไปให้หมด จะได้เรียบเรียงความคิดและวางแผนเรื่องต่อจากนี้
เย่เหิงเอียงหน้ามองดวงตากลมโตที่กะพริบปริบ ๆ ของนาง ก่อนยกมือแตะใบหน้านางเบา ๆ