เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 436 นางไม่ไหว
ฉู่เจียวตื่นตระหนก มือซ้ายกุมมือขวา ม่านตาสั่นระริกเล็กน้อย
“บังอาจถาม... พวกเราสองคนมี... มีลูกกี่คน...”
ฉู่เจียวลนลานจนพูดจาติดขัดแทบไม่เป็นประโยค
นางหวังเป็นอย่างยิ่งว่าคนผู้นี้จะเพียงแค่พูดพลั้งปากไปเมื่อครู่
บุรุษผู้นั้นราวกับล่วงรู้ความคิดในใจของนาง รอยยิ้มบนใบหน้ายิ่งแลดูมีเสน่ห์ลุ่มลึก “ไฉนแม้แต่เรื่องนี้เจ้าก็ลืมเลือนไปได้?
พวกเรามีลูกรวมกันทั้งหมดสี่คน!”
จากนั้นคล้ายจะนึกอันใดขึ้นมาได้ ขนตายาวงอนของเย่เหิงหลุบต่ำลง ยื่นมือออกไปคว้าจับมือของฉู่เจียวที่สะบัดหลุดไปตั้งแต่เมื่อใดมิอาจทราบได้อีกครา
ฉู่เจียวอ้าปากค้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
ไม่เข้าใจเลยว่าบุรุษผู้นี้ใช้ริมฝีปากอุณหภูมิสามสิบเจ็ดองศากล่าวถ้อยคำอันเยียบเย็นจับใจเช่นนี้ออกมาได้อย่างไร