กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 409 สหายร่วมวงสุราอาหาร
ฉู่เจียวยิ่งหวีขนก็ยิ่งเพลิดเพลิน ราวกับได้สัมผัสความสุขขั้นสูงสุดของการลูบแมว!
นี่คือพยัคฆ์ขาวเชียวนะ! สัตว์ศักดิ์สิทธิ์! ยามปกติแม้แต่คิดนางยังมิกล้า!
นางถึงกับกล้าเกาคางให้ลู่สือ ลู่สือเพียงปรือตาขึ้นเหลือบมองนางครั้งหนึ่ง
จากนั้นก็ส่งเสียง “ครืดคราด” ดังยิ่งขึ้นเพื่อแสดงว่ายินยอม
ทั้งสองฝ่ายต่างพึงพอใจยิ่งนัก คราวนี้จึงเป็นผลดีต่อทั้งคู่
ชั่วขณะนั้น ริมทะเลสาบซึ่งมีกลีบบุปผาร่วงโปรย แสงตะวันอบอุ่น สายลมอ่อนโยน และดอกท้อหอมกรุ่น
พยัคฆ์ที่ส่งเสียงครางครืดคราด กับคนที่อิ่มเอมใจ
ทุกสิ่งล้วนดูสงบงดงามถึงเพียงนั้น
“ว่าไปแล้ว ข้ารู้สึกเหมือนลืมอะไรบางอย่างอยู่เสมอ”