กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 408 เรื่องนี้เล่าแล้วคงยาว
ศีรษะที่เอียงอยู่ของพยัคฆ์ขาวพลันชะงัก มันกะพริบดวงตาสีทองที่คล้ายหลอดไฟคู่นั้นอย่างเชื่องช้า
ฉู่เจียวหรี่ตาลงเล็กน้อย ไม่ปล่อยให้แววร้อนตัวที่วาบผ่านไปนั้นคลาดสายตา
ไม่รอให้พยัคฆ์ขาวตอบ นางรวบรวมความกล้าบ้าบิ่นแล้วก้าวไปข้างหน้า 2 ก้าว
“ลู่สือ เจ้าร้อนตัวเรื่องใด? อย่าบอกว่าเขาวงกตนั่นเป็นฝีมือเจ้า?”
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ใบหน้าใหญ่โตซึ่งเมื่อครู่ยังดูร้อนตัวก็เปลี่ยนไปทันใด ดวงตาลุ่มลึก
เผยสีหน้าราวกับบอกว่า “เจ้าพูดเรื่องใด ข้าไม่รู้อะไรทั้งนั้น”
ฉู่เจียวค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจ กำหมัดแน่น เงยหน้าขึ้นเพื่อรวบรวมอารมณ์อยู่ครู่หนึ่ง
เห็นเช่นนั้น พยัคฆ์ขาวก็แอบยกก้นขึ้นแล้ว แต่เมื่อดวงตาเปี่ยมโทสะของฉู่เจียวมองมา มันก็ทิ้งก้นนั่งลงดังปั้ก