กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 406 เจ้าคนวิปริต เอาแต่จ้องมองหญิงสาว
ฉู่เจียวมองต้นไม้ลำต้นคดเบื้องหน้าที่นางเคยทำเครื่องหมายไว้แล้วจมสู่ห้วงความคิด
นี่เป็นครั้งที่ 3 แล้วที่นางพบต้นไม้ต้นนี้
นางมองฝู่กวงข้างกายซึ่งงุนงงไม่ต่างกัน ก่อนชี้ต้นไม้ลำต้นคดแล้วถามอีกครั้ง
“เจ้าแน่ใจหรือว่าพวกเราไม่ได้ติดอยู่ในค่ายกลหลงรอยระดับสูงสักแห่ง?”
“ข้าบอกแล้วอย่างไรว่าไม่มีทางเป็นค่ายกล!” ฝู่กวงใช้กรงเล็บตะกุยพื้นอย่างหงุดหงิด ทิ้งรอยข่วนไว้เป็นทาง
รูม่านตาสีทองหดแคบเป็นเส้น เห็นชัดว่าหากฉู่เจียวถามอีกครั้ง มันคงอาละวาดแน่
เห็นดังนั้น ฉู่เจียวก็ถอนหายใจยาว
มิใช่ว่านางไม่เชื่อใจฝู่กวง อย่างไรเสียพรสวรรค์ของอสูรซ่อนลมหายใจก็เป็นเช่นนี้ ไม่มีทางผิดพลาดได้
แต่...