กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 405 ภัยใหญ่หลวงที่สุดไม่เคยเป็นศัตรูภายนอก
ขณะที่นางกางแขนทั้ง 2 ข้าง หมายจะสวมกอดพี่หัวเกรียนอย่างสนิทสนม
พี่หัวเกรียนยังคงไม่หลบไม่เลี่ยง ความแค้นใหม่ทบความแค้นเก่า กว่าจะสบโอกาสเช่นนี้ไม่ใช่ง่าย!
มันลุยแล้ว!
“เดี๋ยวก่อน! พวกเดียวกัน!” กงซุนอวี้รีบถอยพลางตะโกน “ข้าคือกงซุนอวี้! คนที่แย่งโอสถเลี้ยงวิญญาณกับเจ้าอย่างไรเล่า
เจ้าลืมไปแล้วหรือ?”
หากนางไม่พูดยังพอทำเนา แต่พอเอ่ยปากก็ยิ่งแทงใจอันคับแคบของพี่หัวเกรียนเข้าเต็มเปา
ทว่าการเคลื่อนไหวของพี่หัวเกรียนไม่ชะงักแม้แต่น้อย มันส่งเสียงโหวต่ำ ๆ “เฮ่อ เฮ่อ” ในลำคอ
กรงเล็บยังคงตะปบเข้ามาพร้อมเสียงลมหวีดหวิวอันดุดัน
ดวงตาเล็กจ้อยคู่นั้นมีเพียงความกระหายในการต่อสู้ ไม่มีแนวคิดเรื่อง “พวกเดียวกัน” อยู่เลย!