กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 346 เหตุใดจึงยังบังคับซื้อขายกันอีกเล่า
ท้ายที่สุดนางก็ถูกหลุมที่ตนเองขุดฝังกลบเสียเอง ฉู่เจียวเอ่ยด้วยใจขมขื่นว่า “องค์ชาย ท่านคิดมากเกินไปหรือไม่? ข้ากับเขานั้นแท้จริงแล้ว…”
“ไม่จำเป็นต้องกล่าวให้มากความ” เหลยอู๋เหินยกมือขึ้นห้ามนาง น้ำเสียงหนักแน่นจนไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง
“ข้าย่อมมีคำวินิจฉัยของตนเอง เมื่อต้วนชิงเหย่เอ่ยถึงเจ้า เขาเคยกล่าวว่าความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าทั้งสองไม่ธรรมดา
ยิ่งในยามที่อู๋จี้สูญเสียความทรงจำ เขายังจดจำได้เพียงเจ้า เรื่องนี้ก็ชี้ให้เห็นปัญหาอย่างชัดเจนแล้ว”
ฉู่เจียว “!!!”
ชี้ให้เห็นปัญหาอันใดกัน!
ต้วนชิงเหย่! ตกลงเจ้าไปพูดอะไรไว้บ้าง!
ทว่านางรู้ดีว่าไม่มีทางอธิบายกับพี่ชายผู้คลั่งไคล้น้องชายและยึดมั่นในความคิดของตนจนไม่ฟังผู้ใดผู้นี้ได้