เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 โรคกระดูกคอเรื้อรัง 10 ปีหายเองโดยไม่ต้องรักษา
ต้วนชิงเหย่อยากทำเป็นไม่เห็นกงซุนอวี้ยิ่งนัก ว่าคนผู้นี้มีสมองเช่นไร หลังจากอยู่ร่วมกันมาเพียงครึ่งปี
แม้จะมิอาจกล่าวว่ารู้จักอย่างทะลุปรุโปร่ง แต่ก็นับว่าเข้าใจเต็ม 10 ส่วนแล้ว
ทว่ามือของกงซุนอวี้แทบจะยื่นมาจ่อหน้าเขาอยู่แล้ว ท่าทางราวกับหากมิให้ตนตอบก็จะไม่ยอมเลิกรา
“กงซุนอวี้” ในที่สุดต้วนชิงเหย่ก็จำต้องยอมอย่างจนใจ
“อยู่เจ้าค่ะ!” กงซุนอวี้ขานรับเสียงกังวาน ก่อนลุกพรวดขึ้นยืน
นางกระแอมแล้วเอ่ยอย่างมั่นอกมั่นใจ “เรียนผู้อาวุโส! ศิษย์เห็นว่าขั้นแรกของ ‘วิชาชุบหลอมเจ็ดชั้น’ หัวใจสำคัญอยู่ที่...”
“อยู่ที่การควบคุมไฟเจ้าค่ะ!”
อากาศภายในโถงหลอมอาวุธคล้ายหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
ฉู่เจียวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนเบือนสายตาหนีอย่างร้อนตัว