กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 ข้ารู้คำตอบข้อนี้!
ยามฉู่เจียวก้าวเข้าประตู ต้วนชิงเหย่ก็สังเกตเห็นนางแล้ว
เมื่อเห็นนางหดคอ วิ่งไปนั่งอยู่ด้านหลังสุดราวกับนกกระทา
ต้วนชิงเหย่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น
ภายในโถงหลอมอาวุธเงียบสงัดถึงขั้นเข็มตกยังได้ยิน มีเพียงเสียงลมหายใจที่บรรดาศิษย์จงใจผ่อนให้เบาลง
สายตาของต้วนชิงเหย่กวาดมองทั่วทั้งโถงอย่างสงบนิ่ง แรงกดดันไร้รูปลักษณ์นั้นทำให้ศิษย์แถวหน้าหลายคนหดคอลงโดยไม่รู้ตัว
ฉู่เจียวสัมผัสได้ถึงไอเย็นที่พัดวูบ ๆ อยู่เหนือศีรษะ จึงอดสงสัยไม่ได้
คนผู้นี้คงมิใช่ผู้มีรากวิญญาณน้ำแข็งกระมัง? ไอเย็นนี่ช่างได้ผลดีเกินคาดจริง ๆ!
“ฉู่เจียว”
เสียงเย็นเยียบดังไม่มากนัก ทว่ากลับชัดเจนจนก้องทะลุไปทั่วทั้งโถงหลอมอาวุธ