กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 269 บัดซบ!
“บัดซบเอ๊ย! ช่างน่าโมโหนัก!” ฉู่เจียวห้อยอยู่บนเถาวัลย์ เงยหน้ามองจันทร์สีแดงดวงนั้นบนท้องฟ้ายามราตรี
รอบด้านมีเสียงแมลงร้องดังขึ้นสลับกันเป็นระลอก บางคราวก็มีเสียงสวบสาบยามสัตว์อสูรเดินผ่าน
เมื่อครู่นี้เอง หัวโล้นแก่กลุ่มนั้นพลันเปิดค่ายกลเคลื่อนย้ายที่พวกเขานั่งทับเอาไว้ แล้วโยนนางเข้ามาในมิติต่างแดนแห่งนี้
ฉู่เจียวเข้าใจว่าพวกเขาทำไปเพื่อปกป้องพวกนางที่ยังอ่อนหัด
แต่จะบอกล่วงหน้าสักคำว่าปลายทางของค่ายกลเคลื่อนย้ายอยู่ที่ใด มันยากเย็นถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?
ฉู่เจียวเอียงศีรษะมองจันทร์เสี้ยวสีเหลืองสว่างที่ปรากฏเพิ่มขึ้นมาอีกดวงบนท้องฟ้าอีกฟาก
นางลูบใบหน้าคราหนึ่ง กลืนถ้อยคำรำพันยาว 1,000 คำกลับลงท้องจนหมด