กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 268 รู้สึกว่าตนเองก็ใกล้จะแตกเป็นเสี่ยงแล้ว
“ท่านเป็นใคร? รู้จักข้าหรือ?” เหลี่ยวจี้กวาดตามองรอบด้านอย่างระแวดระวัง ก่อนหยุดสายตาที่ชายชราผู้เอ่ยปาก
เมื่อมองเหลี่ยวจี้ สีหน้าของชายชราก็เผยแววรำลึกถึงอดีตอย่างห้ามไม่อยู่
“ข้าเป็นผู้มอบเจ้าให้เสวียนเหนิงเลี้ยงดู ณ ที่แห่งนี้ ไม่คิดเลยว่าเด็กอย่างเจ้าจะมีวาสนากับสำนักพุทธจริง ๆ”
จากนั้นชายชราก็เหลือบมองฉู่เจียวและคนอื่น ๆ
ฉู่เจียวเพิ่งคิดจะทำท่าทางให้ดูไร้พิษภัยเสียหน่อย
ชั่วพริบตาถัดมา ชายชราก็งอนิ้วดีด ก่อนหมดสติ ฉู่เจียวตะโกนลั่นในใจ
จำเป็นต้องใจแคบถึงเพียงนี้หรือ? มีเรื่องใดที่พวกข้าฟังไม่ได้กัน?
เมื่อหางตาเหลือบเห็นคนอื่นล้มลงเช่นเดียวกับตน ฉู่เจียวก็รู้สึกเป็นธรรมขึ้นมาบ้าง คราวนี้นางหลับตาอย่างสงบได้แล้ว