กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 ใครอยากเป็นตัวประกอบผู้นี้ก็เป็นไป
[สถานที่จำนำสมอง]
(สมองเป็นสิ่งดี ๆ น่าเสียดายที่ผู้เขียนไม่มี!)
[สถานที่ด่าผู้เขียนอย่างสาสม]
(เอาละ พวกเจ้าด่ากันจนสะใจแล้ว ต่อจากนี้ห้ามด่าอีกแล้วนะ!)
“เฮ้อ...”
ฉู่เจียวนั่งอยู่บนธรณีประตูบ้าน อุ้งมืออวบอ้วนทั้งสองข้างกอดซาลาเปาลูกหนึ่งซึ่งใหญ่กว่าใบหน้า
ดวงตาทั้งคู่เหม่อมองถนนใหญ่ที่ผู้คนเดินขวักไขว่
เมื่อถอนหายใจเป็นครั้งที่หนึ่งร้อยเอ็ด ร่างกายพลันกระตุกขึ้นมา เนื้ออวบทั่วร่างสั่นไหวตามไปด้วย
ความเจ็บปวดมหาศาลก่อนตายฝังลึกอยู่ในดวงจิตวิญญาณของนาง