เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 45
เสาจู้ยอมรับคำพูดเหล่านั้นโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ผมแค่ไม่เข้าใจ มันก็แค่เรื่องผิดใจกันเล็กน้อยเท่านั้น ทำไมเขาถึงทำแบบนี้! ร้ายกาจจริงๆ!”
“รอผมออกไปได้เมื่อไหร่ ผมต้องจัดการเขาแน่!” เขาพูดประโยคโหดเหี้ยมออกมา
“เธอสู้เขาไม่ได้หรอก!” อี้จงไห่ส่ายหน้าพลางกล่าว “คนผู้นี้ไม่ใช่คนที่คนทั่วไปจะเทียบได้ ตอนนี้เขาเป็นถึงเจ้าหน้าที่สำนักงานเขต เธอจะไปสู้เขาได้อย่างไร?”
“ต่อให้สู้ไม่ได้ ผมก็จะสู้ตาย! เขาถึงกับจับพ่อผมขังคุกเลยนะ!” เสาจู้ในเวลานี้โกรธจนแทบคลั่ง!
อี้จงไห่แอบสะใจในใจแต่ภายนอกกลับแสดงท่าทีจนปัญญา “เรื่องสำคัญที่สุดตอนนี้คือเธอต้องรักษาบาดแผลให้หายก่อน แล้วค่อยกลับไปใช้ชีวิตตามปกติ”
“ถ้าเธอปล่อยให้เนิ่นนานกว่านี้ แม้แต่ตำแหน่งในโรงงานเหล็กกล้าก็จะรักษาไว้ไม่ได้แล้วนะ!”
เสาจู้อึ้งไปอย่างมาก “งานในครัวช่วงนี้ใครเป็นคนรับผิดชอบอยู่? หรือว่าเป็นหม่าฮวา ลูกศิษย์ผม?” อี้จงไห่ส่ายหน้า “ไม่ใช่หม่าฮวา ลูกศิษย์เธอหรอก เขาจะมีคุณสมบัติแบบนั้นได้ยังไง?”
“แต่เป็นอีกคนที่ชื่อหลิวหงชางต่างหาก ช่วงสองสามวันนี้ทุกคนในโรงงานกินอาหารที่เขาทำกันหมด! ต้องบอกเลยว่ารสชาติใช้ได้ทีเดียว!”