เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 29
ในเวลานี้ สายตาของทุกคนต่างหันไปมองเสาจู้ คุณลุงเฉาขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขารู้ดีว่าด้วยสถานะและเงื่อนไขของเสาจู้ ไม่มีทางที่เจ้าตัวจะขโมยไก่แน่นอน เพราะไก่ในโรงอาหารนั้นปกติเสาจู้ก็สามารถนำกลับบ้านบ้างเป็นครั้งคราวอยู่แล้ว แทบไม่ต้องสงสัยเลย!
เห็นดังนั้น ฉินหวยหรูจึงชิงพูดขึ้นก่อนว่า “เฮ้อ งั้นฉันก็ขอพูดตรง ๆ เลยแล้วกันค่ะ”
“ไก่บ้านคุณลุงเฉาเจ้าจู้เป็นคนเอาไปจริงๆ! ไก่ที่อยู่ในหม้อเป็นของคุณลุงเฉาแน่ๆ!”
“เจ้าจู้ เธอพูดเองสิว่าจริงไหม?” นางหันไปมองเสาจู้
เสาจู้เห็นสายตาของฉินหวยหรู ในใจเกิดความลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็พยักหน้า “ถูกต้อง ไก่นั่นฉันขโมยมาเอง!”
“ตอนนี้มันกำลังต้มอยู่ในหม้อ ถ้าใครอยากดื่มซุป ก็มาตักดื่มกันได้เลย!” เสาจู้ยังคงทำหน้าตาผ่อนคลาย ดูเหมือนจะยังไม่ตระหนักถึงความร้ายแรงของปัญหา
“ในเมื่อเธอยอมรับว่าไก่ตัวนี้ขโมยมา งั้นก็ไปโรงพักกับฉันสักครู่เถอะ!” คุณลุงเฉากล่าวอย่างเด็ดขาดและเตรียมจะแจ้งตำรวจ