ตอนที่ 40 ระยะหมั้นหมาย

ทั้งสองกระซิบกระซาบคุยกันอยู่นาน ไม่รู้ว่าปรึกษาอะไรกัน กระทั่งจ้าวอิ๋งออกจากห้องเก็บฟืน เหอต้าจวี๋จึงเข้าไปถามซูหงเหมยว่าจ้าวอิ๋งมาทำอะไร

“มาหาฉันเล่นน่ะสิ จะมาทำอะไรได้อีก?”

ซูหงเหมยกำสิ่งของที่จ้าวอิ๋งมอบให้ไว้ในมือ เมื่อนึกถึงคำพูดเมื่อครู่ของอีกฝ่าย เลือดในกายก็พลุ่งพล่านจนห้ามไม่อยู่

เหอต้าจวี๋มองลูกสาวคนโตอย่างคลางแคลงใจ ก่อนจะคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “หงเหมย ตอนนี้พวกเราไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ซูซื่อยามีกู้ฉางหยวนกับตระกูลกู้คอยหนุนหลัง ถ้าไม่มีธุระก็อย่าไปหาเรื่องนางอีก”

“แม่?” ซูหงเหมยเงยหน้าขึ้น มองเหอต้าจวี๋อย่างไม่เห็นด้วย “ฉันเคยรังแกซูซื่อยาตอนไหน? เรื่องเมื่อก่อนเรื่องไหนบ้างที่นางไม่ได้เต็มใจทำเอง?”

เหอต้าจวี๋คิดในใจว่า แน่นอนว่าไม่ใช่อย่างนั้น

แต่เมื่อก่อนนางเองก็ไม่ได้ดีกับซูซื่อยามากนัก จึงไม่ได้ติดใจเอาความลูกสาวของตัวเองต่อ