กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
“อย่าเพิ่งเปิดประตู”
ซูเฉียวที่กำลังถอนเข็มให้เหอสุ่ยเซียนอยู่ในห้องได้ยินเสียงจากด้านนอก จึงรีบเอ่ยปากห้ามฉีเหล่ย
มือของฉีเหล่ยที่ยกขึ้นผลักประตูแนบอยู่กับบานประตูโดยไม่ขยับ แต่หัวใจกลับแขวนค้างอยู่กลางอากาศจนวางไม่ลง “ซื่อ...ซื่อยา...ภรรยาของผม...ภรรยาของผมเป็นยังไงบ้าง?”
พอประหม่า เขาก็ลืมชื่อจริงของซูเฉียวไปเสียสนิท
ซูเฉียวไม่ได้ถือสา
หลังจากตรวจชีพจรของเหอสุ่ยเซียนเสร็จแล้ว ซูเฉียวก็เก็บอุปกรณ์ทั้งหมดใส่กล่องเวชภัณฑ์ จากนั้นจึงห่มผ้าให้เหอสุ่ยเซียน แล้วค่อยลุกขึ้นไปเปิดประตูแง้มหนึ่งช่อง “ทั้งท่านทั้งเด็กไม่เป็นอะไร แต่ตอนนี้พวกเขายังอ่อนแอมาก คุณเพิ่งกลับมาจากข้างนอก บนตัวอาจมีแบคทีเรียอยู่ ทางที่ดีเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วใช้น้ำต้มผสมสุราล้างหน้าแปรงฟันสักรอบก่อน”