กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
ซูเฉียวชักมือกลับ แล้วปรายตามองกู้ซิ่วซิ่วพร้อมรอยยิ้ม
คนตระกูลกู้ต่างก็มองไปทางกู้ซิ่วซิ่วเช่นกัน ท่าทีของเจิ้งชุนฮวาในตอนนี้ชัดเจนมาก นั่นคือ นางมองซูเฉียวเป็นลูกสะใภ้ของตระกูลอย่างแท้จริง การมอบของของกู้ฉางหยวนให้ซูเฉียวจึงเป็นเรื่องสมเหตุสมผล
เจิ้งชุนฮวามองลูกสาวของตนด้วยสายตาไม่เห็นด้วย
นางสงสารลูกสาว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าลูกสาวจะเข้ามายุ่งเรื่องภายในห้องของพี่ชายกับพี่สะใภ้ได้
“ซูเฉียว เธอเก็บไว้” เจิ้งชุนฮวายัดกล่องเหล็กใส่อ้อมแขนของซูเฉียว ก่อนเรียกกู้ซิ่วซิ่วให้ตามนางไปที่ห้องครัว
ไม่รู้ว่าสองแม่ลูกพูดอะไรกันในห้องครัว ซูเฉียวไม่คิดจะเดา นางอุ้มกล่องเหล็กกับโจ๊กข้าวที่วางทิ้งไว้จนเย็นกลับเข้าห้อง กู้ฉางหยวนแม้จะยังไม่ลืมตา แต่ก็ยังมีจิตสำนึกในการกลืนอยู่