ตอนที่ 6 ต้องลอกหนังออกชั้นหนึ่ง

แค่ประโยคเดียวก็เห็นได้แล้วว่า เจ้าของร่างเดิมเคยมองคนไม่เป็นมากเพียงใด ถึงได้ยกคนอย่างจ้าวอิ๋งให้เป็นพี่น้องที่แสนดี

เรื่องที่แม้แต่เด็กอายุสิบขวบยังมองออก แต่นางกลับไม่เคยสังเกตเห็นเลย…

ซูเฉียวมองซูเช่อที่ดูราวกับกำลังจะพุ่งออกไปเอาเรื่องกับใครสักคน แล้วส่ายหน้าเบา ๆ “ฉันไม่เป็นไร”

“พี่…”

“ไว้ค่อยคุยกันทีหลัง”

หางตาของซูเฉียวเหลือบเห็นหัวหน้าหมู่บ้านอาวุโสกำลังเดินมา นางจึงตัดบทซูเช่อ

ซูเช่อจึงปิดปากลง

ซูอ้ายกั๋วแบ่งเงินสงเคราะห์ 1,200 หยวนออกเป็นส่วนแบ่งกำไรสามส่วน แล้วนำส่วนของพี่น้องซูเฉียวซึ่งรวมกัน 800 หยวนมาให้ ส่วนหนึ่งมอบให้ซูเฉียว อีกส่วนมอบให้ซูเช่อ

ซูเช่อรับเงินมาเป็นคนแรก ก่อนจะส่งทั้งหมดให้ซูเฉียวทันที