กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 56 พ่อโดนนักศึกษาหญิงคนนี้ปั่นหัวเป็นหมาเลย!
เธอยืนอยู่ในเงาของต้นอู๋ถงหน้าร้านสะดวกซื้อ ในมือยังถือถุงพลาสติกใบนั้นไว้ และกำลังมองผมด้วยรอยยิ้มที่ดูไม่เชิงยิ้ม
ผมรู้สึกว่ากล่องเล็ก ๆ ในกระเป๋ากางเกงร้อนเหมือนเหล็กเผา จนโคนขาผมแทบสุก
“คุณ...คุณยังไม่ไปอีกเหรอ?” ผมถามตะกุกตะกักจนเสียงแทบแตก
ฉินหลันเดินออกจากเงามืดแล้วก้าวมาหาผมสองก้าว เธอเป็นคนตัวสูง ต่อให้ใส่รองเท้าพื้นเรียบก็ยังเตี้ยกว่าผมแค่ครึ่งศีรษะ ตอนนี้ดวงตาคู่นั้นของเธอสว่างวาบจนน่ากลัว จ้องตรงมายังกระเป๋ากางเกงที่นูนตุงของผม
“เฉินเจิน”
เธอเรียกชื่อผมด้วยเสียงแผ่วเบา แต่กลับแฝงความกระจ่างแจ้งราวกับมองทะลุทุกสิ่ง