กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 แสดงละครต้องเต็มชุด
หลินเหยาไม่ปฏิเสธ เธอเพียงหันหน้าออกไปนอกหน้าต่างแล้วนิ่งเงียบ
นั่นคือความเงียบอย่างถึงที่สุด มันทำให้ใจเย็นเยียบยิ่งกว่าคำแก้ตัวใด ๆ ความเงียบนี้ทำให้คำโกหกก่อนหน้านี้ของเธอดูน่าขันและกลวงเปล่ายิ่งขึ้นไปอีก
“ตกลงเธอคิดจะทำอะไรกันแน่?”
“บอกฉันมาสิ ว่าเธอต้องการอะไรกันแน่?”
“ทำไมเธอต้องหลอกฉันด้วย?”
“ข้างนอกนั่นเธอมีผู้ชายอีกกี่คนกันแน่? ไอ้จางอี้นั่น ชายสักลายคนนี้… แล้วยังมีใครอีก?!”
ผมสาดคำถามใส่เธอเป็นชุดราวกับปืนกล ความเจ็บปวดและอัปยศอดสูถาโถมปะปนกันอยู่ในอก ผมไม่อยากเชื่อเลยว่าคนรักที่ผมเคยทะนุถนอมดั่งแก้วตาดวงใจ จะกล้าเหยียบย่ำความรู้สึกของพวกเราได้ถึงเพียงนี้