บทที่ 156: การเป็นฝ่ายรุกครั้งหนึ่ง

บทที่ 156: การเป็นฝ่ายรุกครั้งหนึ่ง

“เชี่ย~ นี่มันอะไรกัน? เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนมาส่งของถึงบ้านเลยเหรอ?”

ถ้าเป็นเมื่อก่อน หลี่ชิงโจวเจอสถานการณ์แบบนี้คงกลัวจนแทบตาย แล้วคงวิ่งหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่ตอนนี้ เขากลับไม่ได้กลัวขนาดนั้นแล้ว แถมยังเดินตามเสียงไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเต็มเปี่ยม

ยิ่งเดินเข้าไปข้างหน้า เสียงร้องไห้ก็ยิ่งชัดขึ้น

หลี่ชิงโจวโคจรวิชาบำเพ็ญ พลางระวังตัวเงียบ ๆ จนกระทั่งเห็นเงาร่างสีขาวอยู่ใต้ต้นเบิร์ชริมทาง ภาพเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนในชุดกระโปรงสีขาวทั้งตัวก็ผุดขึ้นมาในหัวทันที