กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 155: ผีร้องไห้กลางดึก
ม้าสีน้ำตาลแดงเป็นตัวเมีย นิสัยเชื่องมาก แถมยังเป็นม้าเก่าที่คุ้นเคยเส้นทางจนไม่ต้องให้หลี่ชิงโจวคอยบังคับ มันก็เดินกลับบ้านเองได้
ระหว่างทางที่ไม่มีอะไรทำ หลี่ชิงโจวจึงชวนเยาวชนปัญญาชนหญิงสองคนคุยไปเรื่อยๆ
“พวกเธอเป็นเยาวชนปัญญาชนรุ่นใหม่ที่เพิ่งมาปีนี้เหรอ?”
“ใช่ แล้วนายก็เหมือนกันเหรอ?”
“ใช่ ฉันเพิ่งมาช่วงฤดูใบไม้ผลินี้เอง”
“บังเอิญจัง พวกเราก็เหมือนกัน”
“พวกเธอมาจากตัวเมืองซูโจวกันหมดเลยเหรอ? ได้ยินมาว่าสวนของที่นั่นสวยมาก”
“อืม เหมือนจะมีที่ชื่อสวนจัวเจิ้ง ได้ยินคนพูดว่าสวยมาก”
“ที่เธอพูดถึงนั่นมันเรื่องเก่าแล้ว ตอนนี้สวนจัวเจิ้งไม่ได้ใช้ชื่อนี้มานานแล้ว เปลี่ยนเป็นสวนสาธารณะลมตะวันออก ส่วนสวนหลิวก็เปลี่ยนชื่อเหมือนกัน กลายเป็นสวนสาธารณะพิทักษ์แดงแล้ว ตั๋วเข้าชมใบละสามเฟิน จะเดินเที่ยวแค่ไหนก็ได้”