บทที่ 150: ร่างกายวัยหนุ่มยังแข็งแรง

บทที่ 150: ร่างกายวัยหนุ่มยังแข็งแรง

หลี่ชิงโจวกับนายท่านชุยเอาแต่แคะตามซอกหินอย่างขะมักเขม้น แรงยังเหลือเฟือกันทั้งคู่

พวกเขาค่อย ๆ แคะซอกหินราวสิบแห่งอย่างละเอียดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใช้กิ่งไม้แคะจนทั่วก็ยังไม่หนำใจ ถึงกับหากาบไม้เบิร์ชมา ทุบปลายด้านหนึ่งด้วยก้อนหินจนอ่อนนุ่ม แล้วค่อย ๆ ใช้มันปัดถูซอกหินจนทั่ว

ทั้งคู่ยุ่งอยู่จนฟ้ามืดลง ถึงได้ถือว่าเสร็จเรียบร้อย

ขวดใส่ยาขนาดเล็กคงใส่ไม่หมด และเมื่อไม่มีภาชนะที่เหมาะสม หลี่ชิงโจวจึงยกแก้วชาของตัวเองออกมาใช้

นายท่านชุยถือแก้วชาไว้ พลางกะน้ำหนักซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างมีความสุข “นายดูสิ เม็ดทองคำใหญ่ขนาดนี้เชียว! น่าดีใจจริง ๆ”