บทที่ 149: แหล่งทองคำ 2

บทที่ 149: แหล่งทองคำ 2

“ยอมเอาทรายหนึ่งกำมือจากต้นหาด ดีกว่าเอาดินสองหาบจากท้ายหาด นี่เป็นเคล็ดลับคำคล้องจองของคนร่อนทอง เป็นคำพูดเก่าแก่แล้ว

คำพูดนี้มีความหมายอยู่สองชั้น อย่างแรกคือ ทรายที่สะสมอยู่บริเวณต้นหาดมักมีเม็ดใหญ่กว่า ส่วนทรายตรงท้ายหาดมีดินปะปนอยู่มากกว่า

อย่างที่สองคือ แม้ท้ายหาดจะหาทองได้ง่ายที่สุด แต่เม็ดทองมีขนาดเล็กกว่า ทำให้ร่อนลำบาก

ถ้าเป็นหาดทองคำจริง ๆ ทองที่ได้จากต้นหาดถึงจะสะใจ บางเม็ดใหญ่จนเรียกว่าทรายทองไม่ได้แล้ว เรียกว่าเม็ดทองคำยังเหมาะกว่าเสียอีก

นายไม่คิดว่าตัวเองโชคดีเหรอ? ลองดูกันหน่อยไหม!”

หลี่ชิงโจวยกพลั่วขึ้นอย่างมั่นใจ “ลองก็ลองสิ!”

หาดตื้นที่เกิดจากลำน้ำเล็ก ๆ จะใหญ่สักแค่ไหนกัน? หลี่ชิงโจวเดินไปเพียงสิบกว่าก้าวก็ถึงต้นหาด เขาใช้พลั่วเกลี่ยทรายชั้นบนออก ก่อนตักทรายที่มีกรวดก้อนเล็กปะปนอยู่ขึ้นมา